Beemstermasters

De Beemstermasters zijn gefinisht op de Coolsingel,. Door een haag van duizenden toeschouwers kwamen zij 14.31 uur, en na 522 km binnen. Een emotioneel en onvergetelijk moment voor ieder lid van de ploeg en alle familieleden. Vastgelegd door camera’s, video’s en fototoestellen. Het gemiddelde looptempo bedroeg 11.39 km per uur. Dat was de prognose vooraf en is duskeurig gehaald.

Maar dat was niet het belangrijkste. Het enige belangrijke was aankomen op de Coolsingel, geld doneren voor het onderzoek naar kanker, als 30 individuen in een team opereren en een uitdaging van jewelste aangaan, én genieten van deze ultraloop.

De organisatie was klasse! Nog nooit meegemaakt, alleen van horen zeggen en dan binnen anderhalf jaar zo geolied opereren. Er zal veel vraag zijn naar ons draaiboek.

Reacties?

• Ger en Johan waren onze Hollandse Kenianen;
• Bert en Dolf genoten in stilte op de finish van de Coolsingel;
• Joost Bremer en Bastiaan konden alleen maar een stroom aan enthousiaste verhalen vertellen;
• De chauffeurs Altina en Petra genoten volop, Nicole in adhd vorm en Jan P in stilte;
• Hein en Arnold, van de grote vrachtwagen, genoten op de snelweg naar huis (de vrachtauto paste niet op het laatste deel van het parcours);
• Sandra en Martine zochten elkaar op en vader Piet verzuchtte dat het onderwerp Roparun voorlopig geen onderwerp van gesprek meer zal zijn aan de eettafel;
• Theo kon trots zijn op zijn doorzettingsvermogen en overhandigde een roos aan Joke;
• Inge S wierp zich in de armen van haar moeder;
• Fred en Karin waren hét fietsduo van deze Roparun;
• De fietsters Joost, Jeremy, Rob en Gertjan genoten ook, maar waren zicht wel bewust van een zeurende pijn, die niet aan de voorkan/ bovenzijde van het lichaam zat;
• Wendy, Sandra en Karen waren enthousiast “stuk”,maar kunnen trots zijn met hun verkregen Michelin-ster;
• Buitengewoon belangrijk werden Helen en Inge R met hun knedende handen en opbeurende woorden
• Geert en Loes waren nog te beduusd en te trots om een analyse te maken;
• En Cor en Joke bleken in een huisje op de hei te zitten, waar het internet het niet deed, dus bivakkeerden zijn geregeld in de bar van het restaurant voor een update van de site (Cor: dank aan alle twitteraars, bellers, facebookers en sms-érs voor al het nieuws. Ik heb er voor het thuisfront dankbaar gebruik van gemaakt.)